Belfast’tan Chicago’ya kadar uzanan bir hikayesi var Joe Cassidy ve Butterfly Child’ın. 1991’de ortaya çıkan Cassidy, ancak sahilde kumu yeterince kazdıktan sonra kendisini gösteren su misali ilkel sayılabilecek indie/dream pop ikilisi A.R. Kane‘in plak şirketi Hark Records’dan çıkan ep’leriyle olumlu tepkileri alıp Rough Trade’in yolunu tutup bir ep’de orada yayınlamış. İlk albüm The Honeymoon Suite sonrası başarı eğrisi tırmanıp Onomatopeia ve Soft Explosives ile zirveye ulaşmış olsa da kendi büyüyen fan kitlesi bir türlü dünya çapında ses getirmesine yardımcı olamamış. Benim de katıldığım bir görüş var ki o da Butterfly Child’ın ya da tek sabit elemanı, fikir babası Cassidy’nin ortaya koyduğu ürün tam olarak Talk Talk ve The Durutti Column arasında bir yerlerde olduğuydu ancak biraz daha pop formatındaydı. Bu arada kalışın BC’ın evrimini ve yarattığı tutarsızlığı farklı plak şirketlerinden yayınladığı uzunçalarlarda gözlemlemek mümkün. Elbette bunda Chicago’ya taşınmasının, evinden uzaklaşmasının veya sanatını icra ederken etkilendiği diğer öğelerin değişiklik göstermesi de olabilir. Öte yandan 2000’lerde diğer grubu Assasins‘te new-wave/post-punk denemesinde pek de başarılı olamamış olacak ki ben de araştırırken daha yeni rast geldim. Belki de bir solo kariyer daha parlak sonuçlar doğurabilirdi kendisi için ancak yine de Butterfly Child ile yürekleri yakmayı başardığı kesin.
Butterfly Child - Lunar Eclipse (Onomatopeia, 1997)
