Wormhole - Lay It On (Chicks Dig Scars, 1994)
Fugazi hayranı ikiz kardeşler (Dave-Anthony Carroll) ‘91’de yanlarına aldıkları arkadaşları ile boş zamanlarında takılmak ve prova yapmak için Dublin’de günlüğü 2 pound’a kiraladıkları bir depoda atmışlar Wormhole’un tohumlarını ancak gitarist dostlarının canlı performanslar için yeterli olmayacağını düşünmüşler ki yolun başında yerine yine bir dost Graham Blackmore geçmiş. Aradan bir yıl geçtikten sonra verdikleri, kendilerini hiç de tatmin etmeyen ilk konserden sonra lokal bar ve işletmecileriyle temasları kuvvetlendirirken diğer yandan da üretime hız vermişler. Bunun sonucu olarak da ‘92’de hemen hemen haftada bir Dublin’in farklı sahnelerinde görünür hale gelmişler. Gerçekten iyi bir şov ortaya koymak onlar için önemli olmalıydı. İyi bir gecenin ardından her şey yolunda ilerlerken ufak bir aksaklıkta izleyiciler ucu küfürlere, enstrüman parçalamaya kadar giden görsel ve işitsel şiddet unsurlarına maruz kalıyorlarmış. Bu agresif tavır onlar farkında olmasa da müziğin yanında grubun popülaritesi için olumlu bir katkı sağlamış gözüküyordu. Nitekim bir kaç konser daha verdikten bir demo yayınlanmış, sonra Londra’ya davet edilmiş, aralarında Billy Corgan’ın da tesadüfen bulunduğu bir kalabalık tarafından izlenmiş ve ileride albümlerini basacak olan Roadrunner Records’ın yetkilisini etkilemeyi başarmışlar.
Wormhole - Leave the Blanket In
Londra macerasının ardında Dublin’e geri döndüklerinde daha önceden kontakt halinde oldukları Eamonn Crudden’ın evinin bodrumundaki kayıt stüdyosunun (Dead Elvis) ilk müşterisi olmuşlar ve dönemin İrlanda çıkışlı pek çok müzisyenine geniş kitlelere açılacak kapıların anahtarını sunan cd basım merkezi Sonopress’ten çıkardıkları “Chicks Dig Scars” rafları doldurmaya başlamış. Sınırları Dublin’den tüm Ada’yı oradan da dünyayı kapsayacak şekilde genişletip bir üst lige çıktıklarında nedenini bulamadım ama Amerika piyasası için isimlerini önce Wormhole Star sonra da The Wormholes olarak değiştirmişler. Elbette istemeyerek yapılan bu değişiklikler piyasada karışıklıklara yol açmış. Hatta benim de kendilerini keşfetmeme vesile olmuş bir blogda Chicks Dig Scars albümüne dair başka bir kullanıcıdan “bende bu adamların cd’si var ama üzerinde Wormhole Star yazıyor” gibisinden bir yazı mevcut.
Dört farklı şirketten dört ayrı albüm ve ep’ler, uzun sürmese de gerçekleşen rüyalar. Bir kısmını kendileri bile beğenmemiş. 1999’dan sonra Graham’ın gruptan ve müzikten soğuduğuna hatta gruptan atıldığına dair söylentiler mevcut. Zaten grubun akıbeti de o günden bu güne belirsizliğini koruyor. Geriye sağda solda kasetlerden çekilmiş videolar, 90’lara hakim lo-fi indie rock havasının bir üst seviyedeki saf gürültülü yansımaları kalmış. Yine de bir Dublinli müzik severin ev sahipliğini yaptığı belkide gözleriyle gördüğü için gurur duyabileceği bir döneme damga vurdukları kesin.
